کنار هر قطره ی اشکم هزار خاطر دفنه
اونقدر خاطر دارم که گویی قد یک قرنه
گلو می سوزه از عشقت عشقی که مثه زهره
ولی بی عشق تو هر دم خنده با لبهای من قهره
درسته با منی اما به این بودن نیازارم
تو که حتی با چشماتم نمی گی آه دوست دارم
اگه گفتی دوست دارم فقط بازی لبهات بود
وگرنه رنگ خودخواهی نشسته توی چشمات بود
هر چی عشقه توی دنیا من می خواستم مال ما شه
اما تو هیچ وقت نذاشتی بینمون غصه نباشه
فکر می کردم با یه بوسه با تو هم خونه می مونم
نمی دونستم نمی شه آخه بی تو نمیتونم
گله می کنم من از تو از تو که این همه بی رحمی
هزار بار گفتم از عشقت تو که هیچ وقت نمی فهمی
چشام همزاذ اشک و خون دلم همسایه ی آه
زمونه گرگ و عشق تو شبیه مکر روباه
شدم چوپان ساد لوح کنار گله ی احساس
چه رسمی داره این گله سر چنگال گرگ دعواست
تو اونقدر خواستنی هستی که این گله نمی فهمه
اگه لبخند به لب داری دلت از سنگ و بی رحمه
ببخش خوبم اگه این عشق حیله ی تورو رو کرد
نفرین به دل ساده که به چنگال تو خون زد ...
|
+|
نوشته شده توسط رهگذر پائیز
|
| ارسال به دوستان
